Αλλαγή

Βρισκόμαστε στην ηλικία των 13-14, μια φάση της ζωής πολύ περιέργη από πολλές απόψεις. Όλα τα παιδιά αυτής της ηλικίας είναι στη φάση της "εξέλιξης". Το μεταβατικό στάδιο, από παιδική στην εφηβική ηλικία..Πηγαίνοντας στο γυμνάσιο ερχόμαστε σε επαφή με άτομα μεγαλύτερης ηλικίας και μας αρέσει το ότι οι τελευταίοι έχουν στο style τους, τον δικό τους τρόπο ομιλίας, τις ατάκες που στα αυτιά μας ακούγονται y0..Έτσι, θέλουμε να γίνουμε κι εμείς σαν και αυτόυς.. Γινόμαστε wannabe USERS. Τι σημαίνει wannabe θα το μάθουμε χρόνια αργότερα και θα γελάμε, heh. Αρχίζουν τα parties, βλέπουμε τα κοριτσάκια να ντύνονται σαν κυρίες, ή τέλος πάντων φοράνε ρούχα που ταιρίαζουν σε μεγαλύτερες ηλικίες, κοιτάμε, θαυμάζουμε, επιθυμούμε, ποθόυμε.. Τρώμε χυλόπιτες..Η καλύτερη μας (τότε) φίλη (την οποία γουστάρουμε) μας γράφει ένα CD με 15 τραγούδια της επιλογής της..hah. Smooth Criminal από Michael Jackson, Favorite Game, Sweet Dreams από Marilyn Manson και φυσικά το Don't Speak. Η πρώτη μας επαφή με τη μουσική.. μας αρέσει, το δίχως άλλο. Καπνίζουμε, κινούμαστε σε περιβάλλον όπου μας περιτριγυρίζει το χασίς χωρίς να το δοκιμάζουμε γιατι παρόλο που ειμαστε 14 χρονών ξέρουμε οτι έιμαστε άνθρωποι δίχως όρια..Φοράμε φαρδιά, κάνουμε τρύπα στο αυτί, μαζευόμαστε σ'ενα σπίτι και ακούμε μουσική από ένα κασετόφωνο σαν αυτά που κρατάνε στον ώμο τους οι μαύροι rappers στις αμερικάνικες ταινίες..

Είναι μια περίοδος ξέγνοιαστη, όχι επειδή έιναι όντος ξεγνοιαστή αυτή καθ'αυτή. Απλά, δεν έχουμε τη γνώση... Δεν προβληματίζομαστε.. Απλά περνάμε μια περίόδο που πρέπει να την περάσουμε για να γίνουμε κάτι άλλο.. Να αλλάξουμε.

Και 4-5 χρόνια μέτά, καθόμαστε στον καναπέ του σπιτιού της κοπέλας μας και βλέπουμε μια εκπομπή μεταμεσονύχτια στο ΤΗΛΕΑΣΤΥ.. Παίζει video clips.. Καπάκια βάζει τη Gwen Stefanie να τραγουδάει με πάθος το Don't Speak.. Αυτόματα ανεβάζουμε την ένταση γιατί ξέρουμε οτι το συγκεκριμενο τραγούδι θα εκνευρίσει τη κοπέλα που είναι δυο μέτρα πιο πέρα.. Γιατί ξέρουμε τι θα σκεφτεί και με τι θα το συνδέσει.. Αδιαφορούμε για τα νεύρα της.. Γινόμαστε εγωιστές αλλά αυτό είναι κατι που μας αξίζει.. Παρακάτω θα συνεχίσω με άσχετο θέμα, τόσο ασχετο που μπορεί η καθηγήτρια της Έκθεσης στο σχολείο να με βαθμολογούσε όχι και τόσο καλά με την αιτιολογία οτι ξεφεύγω απο το θέμα. Άποψη μου είναι πως ότι και αν σκεφτόμαστε πρέπει να το βγάζουμε επί τόπου.. Στον άνθρωπο αρέσει να αναλύει, να βγάζει συμπεράσματα..Του αρέσει να παίζει με τις λέξεις που του χάρισε ο θεός.

Πραγματικά γουστάρω το οτι κάθε εποχή έχει το style της.. Εν έτη 2006 κυριαρχεί το Emo/Trendy, παλιότερα ήταν της μόδας η Επανάσταση.. Τώρα είναι η θλίψη και η μελαγχολία....

ps: the emo emu says: if i had arms i'd cut myself